Δεν ζει κανείς καλά παρά μόνος.
Δ. Σολωμός
(Source: acropolice)
ΣΚΟΡΔΑΚΙΑ ΡΕ ΜΟΥΝΙΑ.
Και επειδή ήμουν πολύ badass μικρός, τα εσκαγα με τα δόντια και με τα δάχτυλα.
Fuck yeah.
awww yeah
Smile. Δεν ξέρω ποιος το ανακαλυψε αλλά τον μισώ. Το έκαναν όλες στο δημοτικό και μεις παλεύαμε να το μάθουμε. Ειδικα αυτό το S με είχε γαμήσει
ΥΠΕΡΑΤΟΥ ΡΕ ΜΟΥΝΙΑ.
>Κυβικά;
>1.000
>εγώ 1.500, φέρε
>πφφ
>-Τελικη, 280!
>-Και εγω!Κατω και λεω!
>-FFFFFFFUUUUUUU!
ΤΑΠΕΣ.
Τάπες παντού, παιδιά γονατισμένα σε μικρούς κύκλους σε ολο το σχολείο. «Τζόγος από τώρα, στο δημοτικό» έλεγε ο διευθυντής μου και καποια στιγμη είχαν απαγορευτεί κιολας στο σχολείο μου.
Τρελα σκηνικά, το καλύτερο ήταν όταν πόνταρε κάποιος μια σπανια τάπα, o άλλος μπορεί να έβαζε και πέντε τάπες για να πείσει τον άλλο να την στήσει κάτω και γινόταν μάχη με μεγάλο κοινό πάνω απο τα κεφάλια τους. Και φυσικά τα εκτάκια που με ζαβολιές (λυγισμα τάπας, κολλημα δύο ιδιων κ.α.) κέρδιζαν τους μικρότερους.
έπη
Τα γαριδάκια δεν μου άρεσαν ποτέ όμως.
41





